…με το προκάλυμμα της ηθικής προβαίνουν στα μεγαλύτερα αίσχη.
Σήμερα, στο πόλεμο “τούτων” ,
τον εμφύλιο των “φτωχών στο πνεύμα” ,
τα ποντίκια θυσιάζονται δημοκρατικά.
Τα ποντίκια κατάλαβαν ότι αδυνατούν ψυχικά να ομιλούν για αετούς… και τώρα γραπώνονται από το Μύθο μας για να σωθούν πολιτισμικά.
Η Διαφωτιστική τους μήτρα είναι ένα “εκλεκτό” οικονομικό σύστημα εισοδισμού, το οποίο δε τιμωρήθηκε ποτέ. Τώρα, που διανύει τη τελευταία δεκαετία της βιωσιμότητας του , οικειοποιείται τα πάντα και τους πάντες, εκτελεί εν ψυχρώ την εναπομείνασα εμφανή ποιότητα σε κάθε κοινότητα. H μήτρα αυτή, αποκαλύπτει το αγύμναστο σώμα της, αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο της χαμηλής νοημοσύνης της, γυμνό και ρυπαρό, αγκαλιά με την μικροαστική παραβατικότητα, τη ματαιοδοξία και τις ανωμαλίες της.
Το αντίκτυπο του γεννοκτονικού χαρακτήρα της δηλητηρίασε τα φύλλα, τα λουλούδια, τα δένδρα μέχρι τα βαθιά στρώματα των ριζών.
Είναι η απειλητική συνιστώσα του μαμωνισμού, των παρασίτων της μαρξιστικής τοκογλυφικής δραστηριότητας, είναι οι φορείς που ευθύνονται για την “επιβαλλόμενη” παραβατικότητα, η οποία δεσμεύει ανθρώπους δυνατούς, λαούς και έθνη, αλλά προπαντώς, δεν συνδιάζει την άπειρη αγάπη για την Ελλάδα με την Ελευθερία.
Αφού γέννησε τους διανοούμενους με τη μεγάλη μύτη, στη συνέχεια απέτυχε να ερμηνεύσει την ιστορία ότι οι πολίτες δεν έχουν πατρίδα και πολεμούν μεταξύ τους στην ίδια τάξη. Απέτυχε πολιτισμικά να κοροϊδέψει τη κοινότητα και το σκληρό πυρήνα της διανόησης. Απέτυχε να μονιμοποιήσει το άμορφο και αποκρουστικό της σώμα.
Έτσι, τώρα, για να επιβιώσουν τα ποντίκια της μαστροπείας, της παιδεραστίας, του φιλελέ γκάνγκστερισμού, μετατόπισαν το προσδιορισμό της ταυτότητας τους, από ταξική σε κοινωνική, από ατομική σε ανθρωπολογική, από γενετική σε φυλετική.
Με το προκάλυμμα της ηθικής προβαίνουν στα μεγαλύτερα αίσχη.
Μεταμορφώνουν άπαντεςσε αδύναμους, άπατρεις, κακαίσθητους, κλέφτες και σε υποτακτικούς, ώστε να αντικαθίστανται σε μια νύχτα. Επιχειρούν ανήθικα, επίμονα, να δημιουργήσουν αδύνατα σημεία εκεί που δεν υπάρχουν.
Απέτυχαν…
Τώρα το “Διαφωτιστικό” τους τέρας ολοκληρώνει τη βιωσιμότητα του σε ένα πνεύμα Kalergi, Ουμπού και Καλιγούλα. Πρίν τον αιώνιο του ύπνο, παρασύρει μαζί του τα ποντίκια, “τους φτωχούς στο πνεύμα”, τα δικά του γκαρσόνια.
Χειραγωγημένα, με σβησμένα μυαλά…τους παρασύρει στο έγκλημα πάσης φύσεως, στο κοινωνικό περιθώριο, στο χώμα.
